< >

 

De rozenoorlog in England

Hendrik VI was de enige zoon van koning Hendrik V en Catharina van Valois. Hij werd geboren op 6 december 1421 in het kasteel van Windsor. Op 1 september 1422 volgde hij, negen maanden oud, zijn vader op de troon van Engeland op en slechts een maand later werd hij koning van Frankrijk toen de vader van zijn moeder, Karel VI, stierf.

Hendrik trouwde Margaret van Anjou, de dochter van hertog Renee van Anjou op 23 april 1445 in de abdij van Tichfield, in de buurt van Southampton. Hun zoon Edward, werd Prins van Wales. Zijn edelen streden om de macht terwijl Hendrik opgroeide. Hij was bijna acht jaar oud toen hij op 6 november 1429 gekroond werd in de Westminster Abbey in Londen. In Parijs werd hij gekroond op 16 december 1431.

Ook na zijn meerderjarigheid lag de feitelijke macht bij rivaliserende edelen van de huizen van Lancaster en York, waaronder de hertog van Somerset, Edmund de Beaufort en de hertog van York, Richard III. Toen Hendrik een periode doormaakte met geestelijke en lichamelijke problemen rond 1354, begon kort daarna de strijd die de Rozenoorlog wordt genoemd. Leden van het huis van Lancaster droegen als onderscheidingsteken een rode roos, terwijl de tegenpartij, de aanhangers van het huis van York, de witte roos als herkenningsteken gebruikten.

Er brak een rumoerige tijd aan. Hendrik VI werd gedwongen om de aanhangers van York te erkennen, maar de Lancaster-aanhangers slaagden er in hem in 1461 te ontzetten, waarop de York-aanhangers de troon voor Hendrik vervallen verklaarden. Zij zetten Edward IV op Engelands troon en dwongen Hendrik VI zijn vervanger als rechtmatige opvolger te erkennen. Hiermee kwam dus, tijdelijk, iemand uit het Huis van York op de Engelse troon.

Henrdrik VI werd echter later opnieuw door de York aanhangers op de troon gezet. Dat was gedurende de jaren 1470 en 1471, maar de feitelijke macht berustte bij de 'Kingmaker' de graaf van Warwick, Richard Neville. Hendrik werd nu voor de tweede maal in Londen gekroond en wel op 13 oktober 1470, deze maal in de kathedraal Sint Paul.

De zoon van Richard van York, de latere Edward IV, doodde ten slotte Richard Neville en nam de prins van Wales, de achttienjarige zoon van Hendrik VI gevangen. Hij liet Hendrik ook gevangen nemen en opbergen in de Tower. Later werd Hendrik zeer waarschijnlijk uit de weg geruimd; hij stierf in de Tower op 21 mei 1471. Hendrik VI werd begraven in de abdij van Chertsey, maar later herbegraven in de Sint George kapel van het kasteel van Windsor. Met zijn dood eindigde, na nog een korte opleving, definitief zijn regeringsperiode.

Tijdens de regeringsperiode van Hendrik VI gingen de Engelse gebieden in Frankrijk voor Engeland definitief verloren De Franse vrijheidsstrijd werd ingeleid in 1429 door het optreden van Jeanne d'Arc, die Orleans veroverde. Dit betekende het einde van de Honderjarige Oorlog en het begin van de omverwerping van de Engelse overheersing in Frankrijk, die zo lang geduurd had.

Hendrik VI was, wat we nu een pacifist zouden noemen. Hij stond het gebruik van wapens alleen toe in geval van zelfverdediging en haatte de ruwe en wrede methoden, die iedereen er in die tijd op na hield. Hij was eigenlijk een wetenschapper, die tijdens zijn regeringsperiode belangrijke universiteiten stichtte, waaronder King's College en Eton College. Door beide partijen in de Rozenoorlog werd Hendrik VI echter heen en weer geschoven als een pion in een schaakspel.