Verzorging Engelse
rozen
Hardheid
Meeste Engelse soorten kunnen niet tegen extreme koude. Het is nodig om struiken te beschermen
tijdens strenge winters.
Ziekte
De betere variëteiten van Engelse rozen zijn in meer of mindere mate bestand tegen ziekte.
Dit is wel zeer verschillend van variëteit tot variëteit. Ook het klimaat speelt hierbij een
grote rol. In een warm en vochtig klimaat heeft men sneller kans dat een struik een ziekte
krijgt. Oudere variëteiten van rode Engelse rozen zijn in het bijzonder kwetsbaar voor
schimmels.
Planten in groep
Engelse rozen kunnen zowel als solitaire struik geplant worden als in groep.
Planten in groep geeft een veel mooier resultaat, maar de struiken zijn dan wel gevoeliger
voor schimmels. Dit komt door een verminderde luchtcirculatie tussen de struiken. Ook het
snoeien van de struiken kan problemen geven.
Snoeien
De schoonheid ligt niet alleen in de bloem. Ook de struik straalt een bepaalde schoonheid
uit. Elke variëteit is weer anders, dus dient er ook anders gesnoeid te worden. Vooraleer men
aanvangt dient men te weten welke groei de struik kent. Met gebogen takken, rechte takken, wordt
de struik breed of hoog. De natuurlijke groei van de struik zal in grote mate de methode van
snoeien bepalen. Zo zal een struik die normaal gezien in de breedte groeit zo gesnoeid worden
dat dit kenmerk tot zijn recht komt. Zo een struik forceren dmv snoeien om in de hoogte te gaan
groeien gaat op lange termijn ervoor zorgen dat de struik er onnatuurlijk uit gaat zien.
Variëteiten
Engelse rozen
Evelyn
Geintroduceerd in 1991. Heeft prachtige bloemen en een sterke zoete geur die doet denken een
thee en fruit. Draagt kleine groepjes grote prachtige rosette vormige bloemen met veel bloemblaadjes.
Heeft een abrikooskleur gemengd met geel. Soms met een roze schijn. De struik heeft mooie groene
bladeren en stugge rechte takken. In warmere klimaten kan de struik vrij groot worden.
St. Cecilia
Geintroduceerd in 1987. Prachtige cremekleurige (bijna witte) zware bloemen die een sterke
mirre geur hebben.
Golden Celebration
Geintroduceerd in 1992. Heeft koperkleurige tot gele bloemen. Een aangename geur.
De beste
rode Engelse rozen
The Prince
Geintroduceerd in 1990. Deze variëteit heeft wellicht de donkerste gekleurde bloemen van alle
rozensoorten. De kleur is dieprood of zelfs purperrood. Heeft een sterke geur (niet in warmere
streken). Niet geschikt als snijbloem. Is een goede herhaaldelijke bloeier indien de temperatuur
niet te hoog is. Deze soort is op zijn best in de herfst. De struik heeft blinkende mooie
groene bladeren maar deze kunnen problemen hebben met de Cercospora schimmel. Het is een
relatief kleine struik, dus hij kan best in groepjes van drie of meer geplant worden.
L.D. Braithwaite
Geintroduceerd in 1988. Heeft een helderrode kleur. Kan in koudere streken een purpere kleur
hebben. De struik heeft vele doornen en de bloemen zijn vrijwel geurloos.
The Dark Lady
Geintroduceerd in 1991. Heeft Karmijnrode bloemen (of donkerroze). Heeft een sterke geur en
is een goede herhaaldelijke bloeier.
Problemen
bij Engelse rozen
Engelse rozen zijn mooie struiken die prachtige bloemen dragen, maar al dit moois heeft ook een
paar tekortkomingen. Een eerste probleem is dat Engelse rozen minder geschikt zijn om als
snijbloem te gebruiken. Hoewel ze prachtig van vorm en kleur zijn en iedereen zo een boeket in
huis wil halen, zijn de stengels veel te kort en ook niet sterk genoeg. Ook de bloemblaadjes zijn
veel kwetsbaarder. Heritage bijvoorbeeld verliest zijn blaadjes bij de minste beroering. Graham
Thomas houd het dan weer niet lang uit in een vaas. Maar Abraham Darby en Evelyn kunnen wel
gebruikt worden als snijbloem en houden het relatief lang uit in een vaas.
|
