Engelse
rozen
Wat zijn
Engelse rozen?
Engelse rozen worden ook wel David Austin Rozen genoemd. Dit zijn een groep van
rozen die voor de eerste keer geintroduceerd werden in 1969 door de Engelse rozenkweker
David Austin. Hij probeerd rozen te creeren die het beste meedroegen van enerzijds
oude rozen (deze gentroduceerd voor 1867) en anderzijds moderne rozen (Hybriden,
floribundas en grandifloras).
Hij wou een soort
die komvormig en rosettevormig was zoals de oude rozen en hij wou een soort die
herhaaldelijk bloeide zoals de moderne rozen. Hij wou ook een grote verscheidenheid
aan kleuren waaronder geel. Een kleur die niet veel voorkomt bij oude rozen. Hij
wou ook dat de nieuwe soort een sterke aangename geur had, zoals de meeste oude
rozen.
Bloemvorm
Meeste engelse rozen hebben dezelfde bloemvorm als de oude rozen. Dit is rosette
vormig. Engelse rozen geven meestal dubbele bloemen met vele bloemblaadjes.
Herhaaldelijke bloei
De meeste oude rozen dragen maar 1 keer per jaar bloemen. Engelse rozen daarentegen
produceren prachtige bloemen meerdere keren per jaar. Hoeveel keer is afhankelijk
van de soort.
Kleur
Engelse rozen hebben een grote verscheidenheid aan kleur. De meeste soorten hebben
zachte pastelkleuren. Er zijn ook een paar mooie gele variëteiten alsook witte
en dieprode soorten.
Geur
Engelse rozen zijn zeer geurig. Ze verspreiden een uitermate aangename geur.
Plantvorm
Engelse rozen zijn meestal struikrozen en passen in vrijwel elke tuin. Ze verdragen
het om stevig gesnoeid te worden of om met rust gelaten te worden.
Uniekheid
Ze zijn uniek, zonder twijfel.
Populaire
variëteiten
Heritage
Geintroduceerd in 1984. Dit is wellicht de mooiste engelse roos. Heritage draagt
kleine groepjes van medium tot grote roze bloemen. De bloemen hebben delicate
blaadjes die perfect geplaatst zijn. Heeft een sterke citroengeur. De struik heeft
donkergroen bladeren en weinig doornen. Het grootste probleem bij Heritage is
dat de bloemen niet echt geschikt zijn als snijbloem en ook niet als langdurige
bloeier wanneer de bloemen aan de struik blijven. Maar aangezien Heritage makkelijk
nieuwe bloemen vormt en gedurende het hele seizoen opnieuiw bloeit worden de oude
bloemen snel vervangen door nieuwe bloemen. Is goed winterhard. Heritage is een
afstammeling van de populaire witte floribunda Iceberg.
Abraham Darby
Geintroduceerd in 1985. Heeft grote zware bloemen zoals de oude rozen. Dubbele
rozen met vele bloemblaadjes. De bloemen hebben een prachtige roze-abrikoos kleur.
Naar de randen van de bloem toe vervaagt de kleur naar zachtroze. Aan de achterzijde
van de bloem vinden we soms een beetje een gele kleur. Meestal zijn de bloemen
naar beneden gericht en hangen ze aan de stengels die eigenlijk een beetje te
slap zijn voor zulke zware bloemen. De struik heeft blinkende groene bladeren
en een goede resistentie tegen ziekten. Het is een snelgroeiende plant met een
gebogen groei. De bloemen hebben een sterke fruitige geur.
Graham Thomas
Geintroduceerd in 1983. Dit is de meest populaire Engelse roos. De bloemen staan
in groepjes bij mekaar en hebben de vorm van de oude rozen. Ze hebben een botergele
kleur die vervaagt naar de randen van de bloem toe. De struik heeft bleekgroene
bladeren. De struik groeit met vele vertakkingen recht naar boven. Deze takken
zijn redelijk zwak en het kan nodig zijn om ze te steunen. De bloemen hebben een
sterke maar aangename thee geur. Resistent tegen de meeste ziekten. Deze variëteit
is meer geschikt voor de koudere klimaten daar hij in warme tot zeer warme klimaten
een enorme groei kent. De struik is dan moeilijk te controleren en word zeer groot.
Ook zal hij in warmere streken meer doornen dragen en de kleur van de bloemen
zal door de zon vrij snel verbleken. Echt een struik voor de koelere streken dus.
Mary Rose
Geintroduceerd in 1983. Een zeer goede struik met roze bloemen. Een uitmunted
herhaaldelijk bloeier. Begint reeds zeer vroeg in het seizoen te bloeien en blijft
dit doen tot de eerste nachtvorst. Heeft een goede resistentie tegen ziekten en
is waarschijnlijk de sterkste variëteit van Engelse roos. Een snelle groeier met
vele doornen. Een nadeel is dat de bloemen weinig tot niet ruiken en dat alleenstaande
bloemen niet spectaculair zijn. Deze variëteit is wel de ouder van vele andere
Engelse rozen.
Gertrude Jekyll
Geintroduceerd in 1986. Heeft prachtige roze spiraalvormige bloemen. Heeft een
zeer sterke Damask geur. De individuele bloemen zijn prachtig en hebben een uitermate
aangename geur, toch heeft deze variëteit een paar problemen. De struik opzich
is helemaal niet aantrekkelijk met lange stugge takken die veel doornen hebben.
Ook kent hij bijna geen herhaalde bloei. Men kan proberen om na de eerste bloei
de struik een beetje te snoeien, maar dit is geen garantie voor een tweede bloei.
|
