Het
gebruik van rozen doorheen de geschiedenis
De roos is een
van de oudste bloemensoorten die we kennen en nog steeds de meest populaire. Nebuchadnezzar
gebruikte rozen om zijn paleis in Perzie te verfraaien. Ze werden er speciaal
gekweekt om er geparfumeerde olie van te maken. De rozenblaadjes werden gebruikt
om er de matras van de Sultan mee op te vullen. De rijkste zakenmannen in Kashmir
hielden er zeer fraaie rozentuinen op na. Wanneer ze terug thuis kwamen van een
lange zakenreis werden rozen in de rivier gestrooid om dit te vieren.
Later stonden
rozen synoniem voor de ergste uitspattingen van het Romeinse keizerrijk. Boeren
werden verplicht om rozen te cultiveren in plaats van voedsel, dit om te voldoen
aan de eisen van de keizer. De keizers vulden hun zwembaden en fonteinen met rozenwater
en ze zaten op tapijten gemaakt van rozenblaadjes tijdens feesten en orgieën.
Heliogabalus liet tijdens feesten zijn gasten overspoeld worden door een enorme
hoeveelheid rozenblaadjes die vanaf het plafond naar beneden gegoten werden.
Haar officiële
naam Rosa, wat rood wil zeggen in het Latijn, kreeg ze in het oude Rome. Ondertussen
werd de roos de populairste bloem en kennen we ze in bijna alle kleuren en in
duizenden variëteiten. Elegante snijbloemen, dwergsoorten en reuzen, tros- en
struikrozen. De roos werd de dankbaarste bloem voor de tuin en in boeketten. Er
waren om te beginnen ook al meer dan 200 wilde variëteiten, uitsluitend verspreid
over het noordelijk halfrond.

De roos kennen
we uit de oudste geschriften. De hangende tuinen van Babylon, een van de 7 klassieke
wereldwonderen, geurden van de ontelbare rozen. Al vroeg in de oudste beschavingen
sierden rozen de paleizen van koningen en prinsen. In het oude Perzië werd de
roos al gekweekt om er geparfumeerde olie uit te persen.
Al heel vroeg
werd de roos een symbool van liefde. De Romeinen eerden en sierden er hun goden
mee en de eerste voorjaarsrozen werden geofferd aan Venus, godin van de liefde.
De Romeinen waren er ook van overtuigd dat de hemel, hun Olympos, de heerlijkste
plek was om te vertoeven omdat ze vol stond met rozen. Toen al kweekten ze hun
favoriete bloem in verwarmde kassen door warm water via buizen te laten circuleren.
Ook dokters hebben
al eeuwen de roos gebruikt om mensen beter te maken. De hondsroos, onze gewone,
wilde roos, kreeg haar naam omdat haar wortelsap als het beste middel gold tegen
de hondsdolheid. En wie kent niet die heerlijke drankjes vol vitamine C, de rozenbottelconfituur
en -thee?
|